Miasta zainwestowały w autobusy wodorowe. Wpadły w pułapkę kosztów

Kilka lat temu mogło się wydawać, że autobusy wodorowe stanowią przyszłość miejskiego transportu. Pojazdy tego typu trafiały na ulice kolejnych miast, ich zakup był mocno wspierany finansowo przez państwo, powtarzano zapewnienia, że to zielone rozwiązanie będzie też ekonomicznie uzasadnione. Rzeczywistość okazała się bardziej złożona.Pojazdy wodorowe czasem przedstawiane są jako alternatywa dla elektryków, ale warto mieć na uwadze, że same również wykorzystują zasilanie elektryczne. W wielkim skrócie wygląda to następująco: samochód elektryczny bateryjny jest ładowany prądem elektrycznym, a ten wodorowy tankuje wodór, który z pomocą ogniwa paliwowego zamieniany jest w prąd. Pojazd wodorowy po prostu posiada własną elektrownię. Oba rozwiązania mają swoje wady i zalety, a to sprawia, że rozwój technologiczny wciąż postępuje w obu kierunkach. Chociaż z różną siłą i nie w takim samym tempie.Plany były ambitne. Rzeczywistość je zweryfikowała Na początku bieżącej dekady została przyjęta Polska Strategia Wodorowa do 2030 roku (z perspektywą do 2040 roku). Dokument ten określa główne cele gospodarki wodorowej naszego kraju i sposoby ich osiągnięcia. Z jednej strony chodzi o to, by za sprawą wykorzystania technologii wodorowych gospodarka była niskoemisyjna. Z drugiej strony ma ona pozostać konkurencyjna. Nowe rozwiązania powinny być wdrażane m.in. w przemyśle, energetyce czy transporcie.